|
W
styczniu 1982 wraz z Romanem Wyżlicem i Janem Wójcikiem zakłada
Kasę Wzajemnej Pomocy, działającą jawnie i niosącą pomoc
represjonowanym pracownikom Stoczni Północnej i ich rodzinom
oraz spełniającą niektóre funkcje związkowe np. wypłata
zapomóg za urodzenie dziecka,
śmierć, kolegia, itp.. W szczytowym okresie do KWP należało
ok. 80% załogi z kierownikami wyższego szczebla włącznie.
Wraz
z Romanem Wyżlicem, Janem Wójcikiem i Bolesławem Konopką
wiosna 1982, po aresztowaniu Balwierza i Jóźwiaka organizuje
Stoczniowy Komitet Robotniczy. SKR prowadzi kolportaż ulotek,
wydaje gazetkę stoczniową „Wiadomości”, utrzymuje
kontakty z organizacjami podziemnymi innych zakładów Trójmiasta,
koordynuje akcje protestacyjne, utrzymuje kontakty z ukrywającymi
się działaczami np. M. Świtek, B. Borusewicz.
W
sierpniu 1982 zwalniany z pracy w Stoczni Północnej, a po odwołaniu
do Sądu Pracy w Gdańsku przywrócony do pracy, ale
przeniesiony na niższe stanowisko.
5.11.
1982 – 2.02 1983 internowany w JW 1636 W Chełmnie.
13.06.1983 aresztowany wraz z Romanem Wyżlicem z art 46 ust.1 i
art. 48 ust. 2 i 4 Dekretu z dnia 12.12.1981 o Stanie Wojennym,
decyzją podprokuratora Zdzisława Sznycera osadzony w areszcie
śledczym w Gdańsku, zwolniony na mocy amnestii
26.07.1983, amnestii nie przyjął.
Po
wyjściu z aresztu wraz z Romanem Wyżlicem i Adamem Drągiem
współorganizuje Bractwo Oblatów Św. Brygidy. Członek Kapituły
Generalnej i Brat Przewodnik Domu Gdańskiego. Uczestnik i
organizator służb ochrony mszy św. za Ojczyznę w kościele
Św. Brygidy i w kościele Mariackim w Gdańsku.
Od
1984 roku, po zamordowaniu ks. Jerzego Popiełuszki współtwórca
rozszerzenia działalności Oblatów na teren całej Polski. Współzałożyciel
Domów w Bydgoszczy, Słupsku, Elblągu, Głogowie, Bytomiu,
Piekarach Śląskich, Tarnowskich Górach, Brzegu. Organizator i
uczestnik dyżurów przy grobie ks. Jerzego w kościele św.
Stanisława Kostki w Warszawie. Współorganizator i uczestnik
Pielgrzymek Świata Pracy na Jasną Górę, Pielgrzymek Kobiet i
Pielgrzymek Mężczyzn do Piekar Śląskich. Od 1985 uczestnik
pikietowania sklepów monopolowych. Akcja podjęta na apel
Episkopatu o nie picie wódki w sierpniu i koordynowana za pośrednictwem
Konrada Marusczyka (+) z tajnymi organizacjami niepodległościowymi.
Chodziło o poszerzanie zakresu wolności demonstracji poprzez
postawienie władz w niewygodnej sytuacji. Akcja mogła się udać
tylko za pośrednictwem zdyscyplinowanej organizacji i zakończyła
się całkowitym sukcesem. Od 1986 roku rozszerzona na Domy Oblatów w Polsce i prowadzona do 1989 roku.
W
1987, w ramach Oblatów jeden z głównych organizatorów Straży
Papieskiej w Gdańsku.
Część
„oblacka” Straży liczyła
ok. 2700 mężczyzn i ok. 250 kobiet. Można ich było widzieć
na trasach przejazdu Papieża, wokół rezydencji i na Zaspie.
Wyróżniali się zdyscyplinowaniem i jednakowym umundurowaniem.
W 1988 roku współorganizator zbierania podpisów pod petycją
o godzinę duszpasterską w telewizji. Kontakty z
Duszpasterstwami w całej Polsce, m. in. Krakowie, Wrocławiu,
Przemyślu, Częstochowie, Koninie, Koszalinie, Szczecinie, Łodzi,
Lublinie,... .
Na
jesieni 1987 twórca przejęcia Rady Pracowniczej w Stoczni Północnej
w Gdańsku i zwolennik związania jej z innymi strukturami
samorządowymi w Polsce. Wraz z Markiem Krankowskim (+) i Bogusławem
Kaczmarkiem współorganizował
Ogólnopolskie Forum Samorządu Pracowniczego. W 1989
roku współinicjator Ruchu na Rzecz Powszechnej Prywatyzacji,
wycofał się kiedy wyłoniła się z niego Solidarność Pracy.
Główny
inicjator obrony zwolnionych pracowników Stoczni Północnej za
strajk w sierpniu 1988 roku. W tym zakresie współpracował z
Lechem Kaczyńskim.
Po
rozmowach z Jackiem Merklem na jesieni 1988 roku, inicjator powołania
w Stoczni Północnej jawnie działającej Komisji Zakładowej
NSZZ „Solidarność”. Pierwszym przewodniczącym
został Henryk Kalinowski. Jako przeciwnik Okrągłego Stołu,
po jego akceptacji przez ogół społeczeństwa, stopniowo
wycofuje się z działalności publicznej.
Od
1989 Przewodniczący Społecznego Komitetu Budowy Pomnika Marszałka
Józefa Piłsudskiego w Gdańsku, odsłonięcie pomnika w
listopadzie 2006 dzięki poparciu Rady Miasta Gdańska z
inicjatywy radnego Czesława Nowaka.
W
uznaniu zasług odznaczony Krzyżem pamiątkowym „Semper
Fidelis” przez Związek Solidarności Polskich Kombatantów.
Wraz
z Jerzym Olszewskim z Koszalina, Stanisławem Szukałą ze Słupska
i Józefem Pinterą z Bydgoszczy współorganizator obchodów 25
rocznicy internowania w Chełmnie w listopadzie 2007.
Andrzej
Adamczyk
(Gdańsk
27.10.2007)
wróć > 
|
