JAN KRUSIŃSKI – „Stańczyk”  (10.03.1953-24.11.2008) drukarz „Solidarności Dolnośląskiej”. Wieloletni szef (1984-1989) Radia Solidarności Walczącej. Kawaler Krzyża Oficerskiego Orderu Polonia Restituta.

 

TADEUSZ ROMANOWSKI – delegat na I Krajowy Zjazd NSZZ „Solidarność”. Współpracownik Solidarności Walczącej. Autor i współwydawca „Repliki”.

 

DANUTA BERNADETTA POSTAWA – w dnia 2 marca 2009 roku zmarła w wieku 49 lat. Prawnik, współzałożycielka Straży Miejskiej w Krakowie w 1990r.
Uczestniczka walki o niepodległość w szeregach KPN. Była dobrą Polką i chrześcijanką – bezinteresowną, pracowitą i szlachetną. Więziona, represjonowana, pozbawiana pracy przez SB-MO i agenturę komunistyczną – także po 1990 r.
W jej domu rodzinnym w Krakowie – Pychowicach przez 10 lat mieściła się główna konspiracyjna powielarnia II-go Obszaru KPN, drukująca przez lata również dla podziemnej „Solidarności” Akademii Medycznej i P. S. K. oraz  licznych innych podziemnych komisji zakładowych „Solidarności”.

 

TOMASZ WACKO – w latach 1978-80 powielał literaturę SKS Wrocław i „Biuletyn Dolnośląski”; w Sierpniu `80 zorganizował drukarnię MKS; po powstaniu Solidarności szkolił wielu zakładowych działaczy w zakresie budowy i obsługi „ramki”; w stanie wojennym internowany przez cały rok; po wyjściu – nauczyciel podziemnych drukarzy; w 1986 r. skazany na 1,5 roku więzienia za odmowę przysięgi wojskowej; zmarł tragicznie na emigracji w Norwegii w 2003 r.

 

dr JERZY WOCIAL – zmarł 31 maja 2009 w Warszawie. Filozof, publicysta, tłumacz, działacz społeczny, członek zarządu warszawskiego Klubu Inteligencji Katolickiej.
Od początku powstania Niezależnej Oficyny Wydawniczej NOWA był jej jednym z najaktywniejszych współpracowników. Początkowo niejednokrotnie wykonywał prace introligatorskie. Później udostępniał mieszkanie na spotkanie zespołu zarządzającego NOWĄ, pozyskiwał papier, pełnił funkcje łącznika, organizatora prac wydawniczych i introligatorskich. W latach 70. był redaktorem i autorem tekstów „Biuletynu Informacyjnego” i „Krytyki”. Internowany w stanie wojennym. W latach 1982-83 był współtwórcą, redaktorem, publicystą pisma Kombinatu Narzędziowego VIS - „Spojrzenie na...”. Współpracował z pismem „Bez Dyktatu” jako autor i tłumacz. Publikował również w „Tygodniku Mazowsze”, „CDN-Głos Wolnego Robotnika”. W latach 1985-89 był członkiem Społecznego Komitetu Nauki przy NSZZ „S”. Został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.Miał 62 lata.

 

MACIEJ FRANKIEWICZ – zmarł 16.06.2009 W wieku 51 lat. Działacz polityczny, samorządowy i sportowy, od 2002 roku wiceprezydent Poznania. W okresie PRL był aktywnym działaczem Niezależnego Związku Studentów oraz Solidarności Walczącej, organizatorem podziemia antykomunistycznego w Wielkopolsce. Studiował na Politechnice Poznańskiej, gdzie był inicjatorem powstania Niezależnego Związku Studentów. W stanie wojennym - członek „Solidarności Walczącej”, i jej lider w Poznaniu. W 1982 roku w ramach Solidarności z internowanymi sam oddał się w ręce „władzy ludowej”. W podziemiu, niezastąpiony organizator i drukarz. Przyjaciele i znajomi mówili często o Maćku „Długi”, gdyż był bardzo pokaźnego wzrostu.

Kilkakrotnie zatrzymywany - dwukrotnie brawurowo uciekał z komisariatów milicji obywatelskiej. Jak wspominają jego współpracownicy, do historii przeszły jego spektakularne ucieczki z aresztu i bezprecedensowe pościgi, jakie urządzały za nim organa bezpieczeństwa państwowego. Do historii przeszła na przykład jego ucieczka fiatem 126p po schodach, wyskok z okna aresztu śledczego i udział w demonstracji w Zakładach Cegielskiego, zakończony ciężkim pobiciem.

W czasie obchodów 25-lecia „Solidarności Walczącej” (czerwiec 2007) odznaczony przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski za zasługi w walce o niepodległość Polski i demokrację.

 

ZBIGNIEW KOWALIK – były wiceprzewodniczący Zarządu Regionu NSZZ „Solidarność” Małopolska. W stanie wojennym wieloletni kolporter prasy niezależnej m.in. „Hutnika”. Zmarł 10 sierpnia 2009 w wieku 69 lat po długiej i ciężkiej chorobie.

 

KRZYSZTOF GULBINOWICZ – urodził się 6 grudnia 1956 r. we Wrocławiu. Był jednym z pierwszych drukarzy powstającej we Wrocławiu w latach 70. opozycji antykomunistycznej. Z czasem wyrósł na cenionego publicystę politycznego i pisarza. Na uwagę zasługują zwłaszcza jego opowiadania z cyklu bieszczadzkiego i syberyjskiego (wydane niedawno „Pocztówki z Workuty”). Był drukarzem Zarządu Regionu NSZZ „Solidarność” we Wrocławiu. Od początku stanu wojennego działał w podziemiu – w "Solidarności" i „Solidarności Walczącej”, za co później, w roku 2007 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Był aktywny w przeciwdziałaniu narkomanii (założył i prowadził poświęcone tej tematyce pismo „Dokąd idziesz?”, a ponadto „Zero”). Współpracował z „Biuletynem Dolnośląskim” (używał pseudonimów „Pytia”, „Młody robotnik”, „Józef Ziuk”). Był zadeklarowanym patriotą. W ostatnim okresie Krzysiek przeżywał szczyt pisarskiej płodności. Przygotowywał kilka nowych książek, pisał kolejne opowiadania i felietony. Zmarł 22 lub 23 listopada 2009. „Wyglądał, jakby spał, z rękami pod głową. Tyle, że na podłodze.” Lekarz określił przyczynę śmierci jako niewydolność krążeniowo-oddechową.

 

JÓZEF RUDZIŃSKI ps. „Ziutek” – Zmarł 22 października 2009 r. we Wrocławiu. Urodził się w Wilnie w 1933 roku, od 60 lat związany z Wrocławiem. Doktor chemii, magister filozofii. w latach 1983-1990 założyciel i organizator podziemnej Inicjatywy Wydawniczej Aspekt (IWA), autor tekstów w „Obecności” (pod pseudonimem Michał Wrocławski). Wraz z żoną Danutą prowadził w mieszkaniu działającą wiele lat podziemną drukarnię. W latach 90. był przewodniczącym Komisji Zakładowej NSZZ Solidarność pracowników AWF.

 

RAFAŁ GÓRSKI – urodziny 22 września 1973 r. w Krakowie, zmarł 4 lipca 2010 r.

Działacz społeczny i niepodległościowy, publicysta, animator ruchu anarchistycznego, syndykalistycznego i ekologicznego. W latach 1988-1990 w Federacji Młodzieży Walczącej i Organizacji Młodzieżowej KPN. Z uwagi na swoje KPN-owskie sympatie nazywany w środowisku FMW „Młody Moczulski”. W drugiej połowie 1989 pełnił obowiązki Szefa OM KPN w Krakowie. Aktywnie działał w KPN do 1991.

Wspólnie z Michałem Przyborowskim redagował pismo A-tak, publikował w takich pismach jak: Inny Świat, Mać Pariadka, Przegląd Anarchistyczny, Recykling Idei i Trybuna Robotnicza. W swoich tekstach zajmował się historią syndykalizmu oraz teorią i praktyką demokracji uczestniczącej.

 

LUCJAN KORNACKI (+2004)

ur. 28.05.1926 w Radziwiłce Gm. Młodzieszyn pow. Sochaczew. Od 1942 żołnierz AK ps. „Jastrząb” (I pluton – I kompania 10 p. piechoty Łowickiej Obwód Sochaczewski „Skowronek”). W 1946 roku został przyjęty do Technicznej Szkoły Lotniczej. Został z niej usunięty z powodów politycznych i otrzymał tzw. wilczy bilet. Od maja 1951 roku do sierpnia 1955 przebywał w więzieniu, jako  więzień  polityczny. Po wyjściu podjął pracę w Warszawie, a w 1958 przeniósł się do Siedlec. Od połowy lat 70-tych kolportował ulotki i wydawnictwa KPN oraz „Placówkę”. W latach 1981-89 kolportował prasę niezależną i wydawnictwa podziemne. Członek „S” od 1980 roku. Przewodniczący Komisji Zakładowej „Solidarności” w Siedleckim Przedsiębiorstwie Budownictwa Ogólnego. Delegat na Zjazd Regionu Mazowsze. Internowany 13 grudnia 1981 r. W 1983 roku zorganizował tajną drukarnię w Marysinie koło Młodzieszyna. W latach 1982-1989 brał czynny udział w kolportażu prasy i wydawnictw niezależnych, uczestniczył też aktywnie we wszelkiego rodzaju manifestacjach i akcjach protestacyjnych organizowanych przez podziemie solidarnościowe. Za swoją działalność był represjonowany. Rewizje w domu, zatrzymania przez SB na 48 godzin, dyskryminowanie w miejscu pracy. Posiada status pokrzywdzonego nr 192/04 nadany przez IPN 13 lutego 2004 roku.

 

KRZYSZTOF KOZAK (+1996)

Rocznik 1951. Członek „S” od 1980 roku w Podlaskiej Spółdzielni Inwalidów tak zwanej „Sprężyny”. W latach 1982-89 mocno zaangażowany w działalność podziemnej siedleckiej „Solidarności”. Wielokrotnie brał udział w akcjach ulotowych, plakatowych i malowaniu napisów. Aktywny uczestnik wszelakiego rodzaju demonstracji i manifestacji antykomunistycznych. W jego mieszkaniu znajdowała się skrzynka kolportażowa prasy i niezależnych wydawnictw, z której poza siedleckimi odbiorcami korzystała również między innymi Biała Podlaska, Łuków i Łódź. W latach 1984-89 udostępniał mieszkanie do emisji audycji radia „Solidarność” Siedlce. W czerwcu 1984 r. uczestniczył w akcji pomiaru frekwencji w wyborach do Rad Narodowych zorganizowanej przez Siedlecki Komitet Oporu Społecznego. Bazując na fałszywych dokumentach, organizował duże dostawy papieru dla gazet i wydawnictw siedleckich („Gazeta Podlaska”, „Metrum”) i warszawskich („NOWA”, „Tygodnik Mazowsze”, „Kos”, „CDN”). Nigdy nie należał do żadnej partii politycznej. Był człowiekiem na którego zawsze można było liczyć w potrzebie.

 

ZYGMUNT CZYŻEWSKI (+1996)

Od 1980 roku członek NSZZ „Solidarność” w Mostostalu Siedlce. Po wprowadzeniu stanu wojennego, w latach 1982-85 był kolporterem znaczków, ulotek, niezależnej prasy i wydawnictw na terenie miasta i swojego zakładu pracy. Zmarł w 1996 roku.

 

ZBIGNIEW DUK (+2003)

W latach 1980-1981 aktywnie działał społecznie w Siedleckim Oddziale NSZZ „Solidarność” Region Mazowsze. Po wprowadzeniu stanu wojennego kolportował ulotki i prasę niezależną. Brał udział w akcjach plakatowych. Był uczestnikiem wielu manifestacji organizowanych przez siedleckie podziemie „Solidarnościowe”. Represjonowany (zatrzymania, przesłuchania rewizje). Zmarł w 2003 roku.

 

EWA MICHAŁOWSKA (+1999)

ur. 1960 r. Od 1980 roku współpracowała i wspierała tworzące się struktury „Solidarności”. Po wprowadzeniu stanu wojennego w latach 1981-89 kolportowała w Siedlcach i na terenie całego Podlasia niezależną prasę ulotki, plakaty, znaczki i książki. Zajmowała się też przywożeniem z innych miast (Warszawa, Lublin) do Siedlec prasy i książek tam wydawanych. Aktywnie uczestniczyła w manifestacjach, akcjach ulotkowych i plakatowych organizowanych przez siedleckie podziemie solidarnościowe. Była współpracownikiem Siedleckiego Komitetu Oporu Społecznego. W mieszkaniu jej matki odbywały się pokazy tzw. „Kina Domowego”. Za swoją postawę wobec reżimowych władz spotykały ją represje. Była wielokrotnie zatrzymywana na 48 godz. Kilka razy była skazywana przez Kolegium do Spraw Wykroczeń. Pracując w Fabryce Narzędzi Skrawających „Vis” w Siedlcach spotykała się z dyskryminowaniem za swoje przekonania przez zwierzchników.

 

JAKUB SKLEPIK (+1995)

W latach 1981-83 redagował i wydawał organ Mazowieckiej Konfederacji „Solidarność Podlasie” pt. „Podlasiak” (wyszło 12 numerów). Po 1984 r. czynny w strukturach podziemnych w Warszawie.

 

MIKOŁAJ KOSTECKI (+ 6.11.2009)
Był Rektorem Wyższej Szkoły Morskiej i pierwszym redaktorem „Solidarności Walczącej” Trójmiasto.

 

MACIEJ RYBIŃSKI – zmarł 22.10.2009. Laureat nagrody Kisiela, felietonista „Wprost”. UrodziŁ się 5 marca 1945 roku w Warszawie. W zawodzie debiutowaŁ jako dziennikarz sportowy. Później zostaŁ felietonistą tygodnika studenckiego „itd”. Po wprowadzeniu stanu wojennego został aresztowany, a władze PRL obłożyły go zakazem wykonywania zawodu po tym jak nie przeszedł „pozytywnej weryfikacji”. Od września 1982 roku przebywał na emigracji: w Niemczech i w Wielkiej Brytanii. Pisał dla wielu pism emigracyjnych, m.in. „Kultury” paryskiej, „Kontaktu”, „Dziennika Polskiego” i „Dziennika Zołnierza”, „Orła Białego”, „Poglądu”. Po powrocie do kraju w roku 1989 pisał felietony do tygodnika „Wprost”, „Faktu”, „Rzeczpospolitej” oraz „Gazety Polskiej”. W 2002 roku został laureatem Nagrody Kisiela (nagrodę przyznano mu za to, że „pisze, bo myśli”).