po kliknięciu myszką 

na miniaturce zostanie 

ona powiększona

pam 001

pam 002

pam 003

pam 004

pam 005

pam 006

pam 007

pam 008

pam 009

pam 010

pam 011

pam 011b

pam 012

pam 013

pam 014

pam 015

pam 016

pam 017

pam 018

pam 019

pam 020

pam 021

pam 022

pam 023

pam 024

pam 025

pam 026

pam 027

pam 028

pam 029

pam 030

pam 031

pam 32

pam 033

pam 034

pam 035

 

wróć do strony

głównej

JÓZEF 

STACHOWIAK

– pochodzę z rodziny o korzeniach narodowych. Bracia ojca uczestniczyli w Powstaniu Wielkopolskim. Pierwsze starcie z władzą podjąłem w roku 1970 będąc w szkole zawodowej w Szczecinie. Jeden dzień rozruchów zaowocował tragicznymi wspomnieniami i kontuzją ręki po uderzeniu pałką milicyjną. Do dziś wspominam rozjechanego przez milicyjnego skota 12-14 letniego chłopaka przed Komendą Wojewódzką Milicji Obywatelskiej. Pamiętam strzały do zgromadzonego tam tłumu demonstrantów.

  

   W roku 1980 pracowałem w Ośrodku Remontowo-Budowlanym Lasów Państwowych w Stargardzie Szczecińskim. Po krótkim strajku zakładu współorganizowałem nowo powstający związek „Solidarność". Od początku byłem w składzie prezydium KZ. Jako wiceprzewodniczący KZ uczestniczyłem w budowie struktur ponad zakładowych Podregionu Stargardzkiego. Zostałem członkiem Komisji Rewizyjnej Podregionu Stargardzkiego i założyłem jako redaktor techniczny pismo regionalne „Niezależność". Uczestniczyłem w I Regionalnym Zjeździe „Solidarności" Szczecińskiej jako delegat. W strukturach ponad zakładowych zostałem Przewodniczącym Ogólnopolskiej Podsekcji Pracowników ORBLP. W zakładzie założyłem Radę Pracowniczą. Po wprowadzeniu stanu wojennego czynnie uczestniczyłem w pracy związkowej. Prowadziłem trzyosobowy zespół kurierów. Wzywany i przesłuchiwany na SB. W 1982 roku zostałem powołany przez WKU w Stargardzie Szczecińskim, mimo posiadania aktualnej kategorii „D" (po złamaniu kręgosłupa L-3) do odbycia służby wojskowej w Wojskowym Obozie Specjalnym Nr 6 w Czerwonym Borze koło Łomży. Na miejscu zostałem zwolniony z zajęć poligonowych ze względu na słaby wzrok. Złe warunki zakwaterowania w wagonie kolejowym doprowadziły do pogłębienia choroby kręgosłupa i choroby nerek. W związku z tym przez prawie dwa miesiące przebywałem w lazarecie obozowym. Po powrocie z obozu w lutym 1983 roku ciężko chorowałem na nerki. Po wyjściu ze szpitala wróciłem do pracy w ORBLP. Zorganizowałem i prowadziłem Zespół Budowy Domów Jednorodzinnych przy ORBLB. Pomogło to w wybudowaniu przez ludzi własnych domów. Od 1988 roku czynnie uczestniczyłem w pracy związkowej. W 1989 współorganizowałem i pomagałem w odradzaniu się „Solidarności" Podregion Stargard. W związku ze zmianą zakładu pracy uczestniczyłem również w reaktywowaniu organizacji związkowej w PKS Stargard. Zostałem wybrany Przewodniczącym KZ, a w Podregionie Stargard wiceprzewodniczącym i delegatem na Zjazd Regionalny. W latach 1990-1994 zostałem  radnym Rady Miasta Stargardu Szczecińskiego, a w latach 1999-2002 Radnym Powiatu Stargardzkiego. Od 2002 roku Przewodniczącym KZ „Solidarność" w MOPS Stargard a od 2006 roku Przewodniczącym Sekcji Pracowników Pomocy Społecznej Pomorza Zachodniego. Od lat dziewięćdziesiątych propaguję dzieje „Solidarności”. Zbieram materiały archiwalne z tamtego okresu.

 wróć >