po kliknięciu myszką 

na miniaturce zostanie 

ona powiększona

pam 001

pam 002

pam 003

pam 004

pam 005

pam 006

pam 007

pam 008

pam 009

pam 010

pam 011

pam 011b

pam 012

pam 013

pam 014

pam 015

pam 016

pam 017

pam 018

pam 019

pam 020

pam 021

pam 022

pam 023

pam 024

pam 025

pam 026

pam 027

pam 028

pam 029

pam 030

pam 031

pam 32

pam 033

pam 034

pam 035

 

wróć do strony

głównej

ANDRZEJ

BARWIŃSKI

ur. 6.06 1954 r.

– od 1974 r pracownik Huty Stalowa Wola w dziale głównego technologa, działacz związkowy, w „Solidarności” od początku tj. od 1980 r. Aktywny uczestnik strajku w 1981 r. w regionie „Ziemia Sandomierska”. Po wprowadzeniu stanu wojennego w 1981 r. zaangażowany w pomoc dla internowanych (organizowanie pomocy finansowej na terenie zakładu). Kilkakrotnie przesłuchiwany przez SB w 1981, 1982, 1984 r. W 1982 r. musiał zmienić pracę (z pracownika umysłowego na fizycznego).

  

5.11.1982 skierowany do odbycia tzw. ćwiczeń wojskowych w Czerwonym Borze (do 3.02.1983 r).

   

   — Osadzeni w Czerwonym Borze pozbawieni byli możliwości uczestniczenia we Mszy Świętej nawet przez radio. W wigilię Bożego Narodzenia udało mi się, dzięki wcześniejszym zabiegom uruchomić w odbiorniku telewizyjnym transmisję radiową pasterki. Uczestniczyła w niej duża grupa „wojskowych” odbywających ćwiczenia.

   

Po opuszczeniu Czerwonego Boru mocno zaangażowany w działalność podziemną Solidarności  (kolportaż prasy i wydawnictw podziemnych, członek struktur podziemnych Solidarności) oraz samorządu pracowniczego. W okresie (VII.1985 – VII.1987 członek Rady Pracowniczej Kombinatu Przemysłowego Huty Stalowa Wola wybrany przez załogę.

   

13 czerwca 1984 roku aresztowany za działalność podziemną. Zwolniony na mocy amnestii 29 lipca 1984 r.

 

Organizator niezależnych obozów dla dzieci i młodzieży w Krasiczynie 1985 r.  i w Makowie Podhalańskim 
w 1988 r.

 

wróć >