|
Porozumienie Prasowe „Solidarność Zwycięży" •
Porozumienie Prasowe „SOLIDARNOŚĆ ZWYCIĘŻY” to nieformalna,
wąska grupa kilkudziesięciu osób wydających i drukujących
13 tytułów pism podziemnych w 7 miastach Polski. •
PP „SZ” to wsparcie poligraficzne (druk
podstawowy, dodruk, druk
w sytuacjach awaryjnych i doraźnych) dla 29 redakcji pism
podziemia w różnych regionach Polski •
PP „SZ” to druk kilkunastu pozycji ksiąźkowych,
kalendarzy, plakatów
i setek tysięcy ulotek. To 8 lat ( 1982-1990 ) ciężkiej pracy
drukarzy i kolporterów Porozumienie Prasowe „SOLIDARNOŚĆ ZWYCIĘŻY” założyli we
wrześniu 1982 Marian Stachniuk („Solidarność Zwycięźy”–
wydawana od maja 1982) i Jerzy Karpińczyk („Montinowiec”
wydawany od grudnia 1981) PP
„SZ” to ścisła współpraca
wydawnicza, budowa sieci kolportażu, pomoc
osobom ukrywającym się i ich rodzinom.(w różnych okresach
udzielaliśmy pomocy i schronienia 7 ukrywającym się działaczom
podziemia). Przede wszystkim jednak nadrzędnym zadaniem
PP „SZ” było wspieranie podziemnych struktur
zdelegalizowanego NSZZ „Solidarność” poprzez
propagowanie ideii niepodległościowych;
aby nie zatracać się w biernym oporze, lecz wspomagać go
czynem.
PP „SZ”, poza kilkoma pewnymi lokalami w Krakowie i okolicach, to przede wszystkim
drukarnia „WILNO” im. Gen. Leopolda
Okulickiego „Niedźwiadka”
– specjalnie
zaprojektowany i wybudowany od podstaw „bunkier” pod
pracownią stolarsko-konserwacyjną dworku pp Hlebowiczów w Zagórzanach
k/Gdowa (żelbet, tajne wejście i awaryjne wyjście
ewakuacyjne) PP
„SZ” to ścisłe zasady konspiracji. Zarówno
„tymczasowe” lokale jak i podstawowa drukarnia
„WILNO” nigdy nie zostały zdekonspirowane. Nie było
żadnej wpadki drukarskiej aż do momentu zakończenia działalności w roku 1990. (aresztowanie Mariana Stachniuka i Jerzego Orła nie miało związku z działalnością
wydawniczo-poligraficzną, lecz było konsekwencją szerokich i
aktywnych kontaktów z innymi organizacjami polskiego podziemia
lat 80-tych) Podstawowy „zespół drukarski” związany z drukarnią
„WILNO” to zaledwie kilka osób, które wykonywało
tytaniczną wręcz pracę. W ciągu 8 długich i ciężkich lat
przez ręce zespołu „przeszły” tony papieru 42
pism podziemia !!! Filarami zespołu byli przede wszystkim Józef Mroczek z Bochni, Piotr
Hlebowicz – „Hrabia” z Zagórzan i Edward
Zbigniew Nowak „Siwy” z Krakowa, a także
krakowianie: Marian Stachniuk „Stefan” i Maciej Łazarów
„Basiówka”. Z zespołem stale współpracowali artyści
graficy: Piotr Warisch i Fryderyka Łazarów. „Dobrym Duchem” PP
„SZ” była Ewa Tarnawska z Krakowa
– kobieta piękna, wielkiego serca i ogromnej odwagi. Brat
Ewy, mec. Andrzej Tarnawski był naszym opiekunem prawnym. Ich
krakowskie domy przy ul. Bielskiego oraz letni w Gruszowie były
dla nas skrawkami Wolnej Polski; miejscem spotkań, nocnych
dyskusji i schronieniem dla potrzebujących pomocy ....ale również
i miejscem pracy drukarzy. Podobne znaczenia miały dla nas dom
Macieja i Fryderyki Łazarów z Płaszowa. Wsparcia PP
„SZ” udzielali księża; przede wszystkim Ci z zakonu
Sercanów w Płaszowie, księża: Adolf Chojnacki i Kazimierz
Jancarz z Krakowa oraz proboszcz parafii w Gruszowie Kazimierz
Puchała. Własne zespoły drukarskie rozbudowały redakcje „Montinowca” i
„Nowej Huty” z Krakowa oraz poznański „Ceglorz”,
„Solidarni” z Konina, „Feniks” z
Tarnowa., „Żądło” z Leżajska i „Solidarność Zwycieży” z Rzeszowa. Filarami PP
„SZ” poza Krakowem byli Jakub Pietrzyk z Poznania,
Paweł Kotlarski z Konina, Roman Sroka z Leżajska oraz Janusz i
Krystyna Szkutnikowie z Rzeszowa. PP „SZ” od chwili powstania ściśle współpracowała z organizacją „SOLIDARNOŚĆ WALCZĄCA” Kornela Morawieckiego. Piotr Hlebowicz z PP”SZ” był współprzewodniczącym ODDZIAŁU WSCHODNIEGO „SW” działającego aktywnie na terenie byłych republik sowieckich.
Piotr
Hlebowicz, Marian Stachniuk i pośmiertnie Krzysztof Ochel z okazji
25-lecia SOLIDARNOŚCI WALCZĄCEJ, w czerwcu 2007 uhonorowani
zostali przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego krzyżami orderu
POLONIA RESTITUTA
|
